# Kula śnieżna czy lawina? Dwie metody spłaty długów > Jedna metoda jest tańsza, druga skuteczniejsza. Różnica bierze się z tego, że spłata długów to w połowie problem arytmetyczny, a w połowie problem wytrwałości. Masz kilka zobowiązań naraz — kartę kredytową, ratę za sprzęt, pożyczkę od rodziny — i co miesiąc zostaje trochę wolnych pieniędzy. Pytanie brzmi: którą z nich nadpłacić? Odpowiedzi są dwie i obie mają sens. ## Lawina: najpierw najdroższy dług Metoda lawiny każe kierować całą nadwyżkę na zobowiązanie o **najwyższym oprocentowaniu**, a pozostałe spłacać w kwocie minimalnej. Gdy najdroższy zniknie, cała nadwyżka przechodzi na kolejny w kolejności. To jest wybór optymalny arytmetycznie. Odsetki naliczają się od salda, więc każda złotówka wrzucona w dług oprocentowany na 18% oszczędza dokładnie tyle, ile ten dług kosztuje — i zawsze więcej niż ta sama złotówka wrzucona w dług na 7%. Przy kilku zobowiązaniach o wyraźnie różnym oprocentowaniu — karta kredytowa obok kredytu hipotecznego — różnica bywa liczona w tysiącach. ## Kula śnieżna: najpierw najmniejszy dług Metoda kuli śnieżnej ignoruje oprocentowanie i każe najpierw zamknąć zobowiązanie o **najmniejszym saldzie**. Potem następne najmniejsze, i tak dalej. Arytmetycznie jest to gorsze. Zapłacisz więcej odsetek, czasem zauważalnie więcej. Ale ta metoda odpowiada na inny problem: spłata długów rozciąga się na lata, a przez większość tego czasu nic widocznego się nie dzieje. Saldo maleje powoli, poczucie postępu zanika i plan zostaje porzucony. Zamknięcie pierwszego zobowiązania w trzy miesiące zamiast pierwszego w dwa lata to konkretna zmiana: jedna rata mniej do pilnowania, jedno przypomnienie mniej w kalendarzu, dowód, że plan działa. ## Przykład: trzy zobowiązania, 400 zł nadpłaty Karta kredytowa: 6000 zł na 19,9%, minimalnie 200 zł miesięcznie. Pożyczka gotówkowa: 9000 zł na 11%, rata 300 zł. Raty za sprzęt: 1200 zł bez odsetek, 100 zł miesięcznie. Na spłatę idzie łącznie 1000 zł miesięcznie, czyli 400 zł ponad minimum. - **Lawina** (najpierw karta): karta znika w 12. miesiącu, wszystko spłacone w 18. miesiącu, odsetki razem 1648,91 zł. - **Kula śnieżna** (najpierw raty za sprzęt): pierwsze zobowiązanie znika już w 3. miesiącu, karta w 12., wszystko w 18. miesiącu, odsetki 1759,52 zł. Różnica to 110,61 zł, bo najmniejszy dług jest tu nieoprocentowany i szybko znika. Gdyby to karta miała najmniejsze saldo, obie metody dałyby tę samą kolejność. Rachunek warto zrobić na własnych liczbach, zanim zacznie się spór o metodę. ## Który wybrać Praktyczna zasada: - Jeśli różnice w oprocentowaniu są **duże** — kilkanaście punktów procentowych między najdroższym a najtańszym — lawina wygrywa i różnica jest zbyt duża, żeby ją zignorować. - Jeśli oprocentowania są **zbliżone**, lawina daje niewiele, a kula śnieżna daje szybkie zamknięcia. Wtedy wybór jest oczywisty. - Jeśli już raz porzuciłeś plan spłaty — wybierz kulę śnieżną, niezależnie od arytmetyki. Metoda, której się trzymasz, jest lepsza od optymalnej, której nie realizujesz. ## Trzecia droga: metoda mieszana Nic nie stoi na przeszkodzie, żeby zacząć od kuli śnieżnej i przejść na lawinę. Zamknij jedno albo dwa najmniejsze zobowiązania, żeby zobaczyć efekt, a potem przestaw się na kolejność według oprocentowania. Traci się część oszczędności, zyskuje szansę, że plan przetrwa pierwsze pół roku. ## Czego żadna metoda nie naprawi Obie zakładają, że **nie zaciągasz nowych zobowiązań**. Nadpłacanie karty kredytowej, z której nadal się korzysta, to przelewanie z pustego w próżne — saldo wraca, a razem z nim odsetki. Zanim wybierzesz metodę, warto przez miesiąc zapisywać, dokąd faktycznie idą pieniądze. Bardzo często okazuje się, że nadwyżka do nadpłaty jest większa, niż się wydawało — albo że w ogóle jej nie ma i problemem nie jest kolejność spłat. --- Źródło: https://ordiarion.com/blog/kula-sniezna-czy-lawina